Czym jest IBI, ile wynosi i jak go zapłacić, mieszkając poza Hiszpanią? Poznaj najważniejsze zasady podatku od nieruchomości i dowiedz się, jak uniknąć zaległości.
Mieszkanie w Hiszpanii wiąże się z obowiązkami podatkowymi, o których wielu właścicieli z Polski dowiaduje się dopiero z pisma z urzędu. Niezależnie od tego, czy mieszkanie stoi puste, służy na wakacje, jest wynajmowane czy właśnie je sprzedajesz, hiszpańskie przepisy wymagają regularnych rozliczeń. W tym przewodniku wyjaśniamy krok po kroku, jakie podatki płaci nierezydent, komu, w jakich terminach i ile, a także jak uniknąć dopłat i kar.
1. Obowiązki co roku – nawet jeśli nie wynajmujesz mieszkania
- IBI (podatek od nieruchomości) – płacony gminie raz w roku, liczony od wartości katastralnej. Płaci go osoba, która jest właścicielem 1 stycznia.
- Modelo 210 – podatek od dochodu przypisanego – nawet jeśli mieszkanie stoi puste albo korzystasz z niego tylko na urlop, płacisz podatek dochodowy od 1,1% lub 2% wartości katastralnej. Stawka dla rezydentów UE wynosi 19%. Termin: do 31 grudnia roku następnego.
- Opłata za wywóz śmieci (tasa de basura) – w wielu gminach płacona osobno lub razem z IBI.
2. Jeśli wynajmujesz mieszkanie
- Modelo 210 od dochodów z najmu składasz co kwartał: do 20 kwietnia, 20 lipca, 20 października i 20 stycznia.
- Jako rezydent UE możesz odliczyć koszty: IBI, opłaty wspólnoty, ubezpieczenie, naprawy, odsetki od kredytu i amortyzację.
- Za miesiące bez najmu rozliczasz dodatkowo dochód przypisany.
3. Jeśli sprzedajesz mieszkanie
- Kupujący zatrzymuje 3% ceny i wpłaca je do urzędu na poczet Twojego podatku.
- Składasz Modelo 210 od zysku ze sprzedaży (19%). Jeśli podatek jest niższy niż zatrzymane 3%, możesz odzyskać różnicę.
- Płacisz gminie plusvalía municipal – lokalny podatek od wzrostu wartości gruntu.
4. Jeśli otrzymasz mieszkanie w spadku lub darowiźnie
- Rozliczasz hiszpański podatek od spadków i darowizn.
- Od momentu nabycia składasz co roku Modelo 210.