Większość Polaków kupuje mieszkanie w Hiszpanii razem: z mężem, żoną, partnerem albo rodziną. To ważne przy rozliczeniu, bo w Hiszpanii podatnikiem jest każdy współwłaściciel osobno, a nie mieszkanie.
Każdy współwłaściciel składa własną deklarację
Przy dochodzie przypisanym z nieruchomości (imputación de rentas) każdy właściciel składa własne Modelo 210, na swój numer NIE, od swojego udziału. Hiszpania nie zna wspólnego rozliczenia małżonków nierezydentów, a dochodu przypisanego nie można łączyć w jednej deklaracji.
To oznacza, że:
- każdy współwłaściciel musi mieć własny numer NIE,
- przy dwóch mieszkaniach i dwóch właścicielach składa się cztery deklaracje,
- brak deklaracji jednego z małżonków to zaległość tej osoby, nawet jeśli drugi zapłacił.
Jak podzielić podatek?
Według udziałów zapisanych w akcie notarialnym (escritura). Najczęściej jest to po 50%. Przykład: wartość katastralna 100 000 €, stawka 1,1%, a każdy z małżonków ma połowę.
- 100 000 € × 1,1% = 1 100 €,
- po 550 € dochodu przypadającego na każdego,
- 550 € × 19% = 104,50 € podatku dla każdego.
Wspólność majątkowa a akt notarialny
Jeśli w akcie jako kupujący występuje tylko jedno z małżonków, ale mieszkanie weszło do wspólności majątkowej, ustalenie, kto jest podatnikiem, zależy od zapisów aktu i prawa właściwego dla Waszego małżeństwa. Warto to sprawdzić raz, przy pierwszej deklaracji, i potem rozliczać się tak samo co roku.
Jeden współwłaściciel jest rezydentem Hiszpanii
Wtedy rezydent rozlicza swój udział w hiszpańskim PIT (IRPF), a nierezydent w Modelo 210. Każda osoba rozlicza się więc w innym podatku.
Spadek po rodzicach
Jeśli mieszkanie odziedziczyło rodzeństwo, każdy spadkobierca rozlicza się od swojego udziału od dnia nabycia spadku.
Wszystkie deklaracje w jednym miejscu
E-TAX SPAIN przygotuje deklaracje dla wszystkich współwłaścicieli, pilnuje, żeby nikogo nie pominąć, i wysyła każdemu jego potwierdzenie złożenia. Termin za 2025 rok mija 31.12.2026.